ကြ်န္မဟာ
လြန္ခဲ့တဲ့ ၇ နွစ္ ဘဲြ ့ရၿပီး ကတည္းက အလုပ္စလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ ကတည္းက
ကိုယ္တုိင္ ပုိက္ဆံရွာၿပီး သုံးခဲ့တာ အခုထိပါပဲ။ အခု အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီးတဲ့ေနာက္ပိုင္းမွာလဲ
အလုပ္ဆက္လုပ္ေနေတာ့ ေယာက်္ားကုိ ေၿခရာတုိင္းတာ မရွိေပမဲ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္
ပိုက္ဆံရွာသံုးရတဲ့ ဘ၀နဲ ့ေနသားက်ေနခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ ကြ်န္မ ကုိယ္၀န္ရွိလာေတာ့လဲ
အလုပ္ကို လုပ္ၿမဲအတုိင္းဆက္လုပ္ၿပီး ကေလးေမြးဖြားခါနီးမွသာ အလုပ္ကေန ခြင့္ ၃လ
ယူၿပီး ၿမန္မာၿပည္ကို ၿပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ အထိ ကြ်န္မ အၿပင္အလုပ္ မလုပ္ဘဲ
အိမ္မွာ ကေလးထိန္း အိမ္မွဳကိစၥလုပ္တဲ့ အိမ္ရွင္မ လုပ္ဖုိ ့စိတ္ကူးမရွိခဲ့ပါဘူး။
အဲ့ဒီေနာက္ သမီးေလးနဲ ့ ကေလးထိန္းကို ေခၚၿပီး ကြ်န္မ အလုပ္ရွိတဲ့ စလံုးကို
ၿပန္လာခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အလုပ္ စဆင္းတယ္။ ဘာအခက္အခဲမွ မရွိခဲ့ပါဘူး။ သမီးေလးက
ကံေကာင္းၿခင္းေတြကို ယူေဆာင္လာတဲ့ ကေလးေလးပါပဲ။
သမီးေလး
၂လ သမီးေလာက္မွာ ့ အလုပ္ ၿပန္လုပ္တဲ့အခါ ဘာမွ အခက္အခဲ မရွိဘဲ လုပ္နိဳင္ခဲ့ပါတယ္။ တေန
့တေန ့အလုပ္သြားၿပန္လာ ထမင္းဟင္းခ်က္ ကေလးထိန္း ဒီလုိနဲ ့ပဲ အခ်ိန္ေတြက
ကုန္လြန္လာၿပီး သမီးေလး အသက္ ၆လ ေက်ာ္တဲ့အခါမွာ ကြ်န္မမွာ ေနာက္ထပ္ ကုိယ္၀န္ရွိ လာခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္မ အမ်ိဳးသားက ေနာက္ကေလး တစ္ေယာက္ေမြးၿပီးရင္ေတာ့ အလုပ္မလုပ္ဘဲ အိမ္ရွင္မ
ရာထူးနဲ ့အိမ္မွာပဲ ကေလးေတြနဲ
့အတူတူေနပါလုိ ့ေၿပာလာခဲ့တယ္။ ကြ်န္ အဲ့ဒီအခ်ိန္က ဘာမွ ေသခ်ာ မစဥ္းစားဘဲ
လြယ္လြယ္ပဲ လုပ္မယ္္လုိ ့ေၿဖခဲ့မိတယ္။ တကယ္တမ္း အေသအခ်ာ ဆံုးၿဖတ္ရမဲ့ အခ်ိန္ထိ ကို
ကြ်န္မ စိတ္ထဲ ေတြေ၀ေနခဲ့ပါတယ္။ အၿမဲတမ္း ကိုယ္တုိင္ ပိုက္ဆံရွာၿပီး ေနလာခဲ့တဲ့
လူတစ္ေယာက္ အဖုိ ့ကေတာ့ အိမ္မွာပဲ ေနၿပီး အိမ္မွဳကိစၥ လုပ္ဖုိ ့ဟာက တကယ့္ကို စြန္
့စားခန္း တရပ္ကို ၿဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။
ဒီလုိနဲ
့သမီးေလးက တၿဖည္းၿဖည္းနဲ ့ၾကီးလာၿပီးေတာ့ အသက္ ၉ လ ေက်ာ္လာ တဲ့ တစ္ရက္မွာ ကြ်န္မ
အလုပ္သြားဖုိ ့ၿပင္ဆင္ရင္း သမီးေလးက နိဳးလာခဲ့တယ္။ အရင္ကလဲ ဒီလုိပဲ နိဳးလာတဲ့ အခါမ်ိဳးေတြ
ရွိတတ္ ပါတယ္။ အဲ့ဒီေတာ့ ကြ်န္မက ခါတုိင္းလုိပဲ သမီးေလးကို နဳတ္ဆက္အနမ္းေလးေပးၿပီး
ကေလးထိန္း လက္ထဲ သမီးေလးကို ထည့္ေပးမလုိ ့လုပ္တဲ့အခါ သမီးေလးက ကြ်န္မကိုပဲ အတင္း
တြယ္ဖက္ထားခဲ့တယ္။ ရုံးေနာက္က်မွာ စိုးလုိ ့သမီးရယ္ ေမေမရုံးေနာက္က်မယ္
ေနခဲ့ေတာ့ေနာ္ဆုိၿပီး ကေလးထိန္း လက္ထဲကို ထည့္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သမီးက စၿပီး
ငိုပါေတာ့တယ္။ အဲ့ဒီေန ့က ပထမဆံုး အၾကိမ္ ကြ်န္မ အလုပ္သြားခါနီး သမီးေလး
ငိုခဲ့တာပါ။ ရုံးသြားတဲ့ လမ္းမွာ တစ္လမ္းလံုး သမီးအေၾကာင္းပဲ စဥ္းစားေနခဲ့ၿပီး
အလုပ္ကိုေတာင္ စိတ္မ၀င္စားနိဳင္ေတာ့ပါဘူး။ သမီးေလ စိတ္ထဲ နာက်င္သြားေလမလား ဆက္မ်ားငိုေနအံုးမလား စတဲ့အေတြးေတြ တန္းစီ စဥ္းစားၿပီး ေသခ်ာကို စဥ္းစားခန္းဖြင့္ၿပီး အဲ့ဒီေန ့မွာပဲ ကြ်န္မဟာ
ဆံုးၿဖတ္ခ်က္တစ္ခုကို ပိုင္ပိုင္နိဳင္နိဳင္ခ်နိဳင္ခဲ့တာကေတာ့ ဒုတိယ
ကေလးေမြးၿပီးတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မဟာ အိမ္ရွင္မ ဆိုတဲ့ ရာထူးကို ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး
ယူေတာ့မယ္ ဆုိတာပါပဲ။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားရဲ့ မ်က္ရည္က လက္နက္ တစ္ခုလုိ ့လူအမ်ားက ေၿပာၾကပါတယ္။ တကယ္ပဲ သမီးေလးရဲ့ မ်က္ရည္(လက္နက္)ဟာ ကြ်န္မ နွလံုးသား ဗဟုိခ်က္ ကုိ
တိုက္ရုိက္ ထိမွန္ခဲ့တာပါပဲ။
